W trzecim rzędzie mieści się między nasadą a końcem wierzchołkowego guza ponad 15 punktów. Międzyrzędy nieparzyste są niezbyt wysokie, opatrzone ziarenkami, choć te mogą zanikać na pierwszym z nich. Międzyrzędy parzyste nie mają ziarenek lub są one bardzo drobne. Przednie uda mają słabo rozwinięty ząbek, a na tylnych często w ogóle ząbka brak.
Odwłok ma drugi sternit pozbawiony wyraźnych ziarenek, opatrzony drobnymi do średnio dużych punktami o nieuniesionych lub nieznacznie uniesionych brzegach przednich, zawsze rozmieszczonymi skąpiej niż na sternicie pierwszym. Genitalia samca cechują się płatem środkowym edeagusa (prąciem) o tępo zaokrąglonym, owalnym wierzchołku.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla wilgotne łąki, hale i polany oraz pobrzeża potoków. Postacie dorosłe żerują na rdeście wężowniku i szczawiu alpejskim. Przysiadają także na świerkach, ale najczęściej znajdywane są pod kamieniami.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Niemiec, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy i Rumunii. W Polsce obecny jest na wyżynach i w górach, na północ sięgając do Gór Świętokrzyskich i Roztocza.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1824 roku