Goździn (pol. hist. Guździno) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Rakoniewice.
Historia Wieś pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od końca XIII wieku. Wymieniona została w łacińskim dokumencie datowanym na 1287 pod nazwą Kuzino (wg kopii z 1620), 1401 Gusdzino, 1419 Gusczyno, 1420 Guszdzyno, 1434 Guschdzyno, 1440 Gudzino, 1482 Goszdzyno.
Miejscowość była początkowo wsią duchowną należącą do Opactwa Cystersów w Obrze, a później szlachecką i należała do przedstawicieli lokalnej szlachty wielkopolskiej, panów Rzeszotarzewskich, Jarogniewskich, Korzboków Trzebawskich, Śmigielskich. W 1482 wieś leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1603–1607 miejscowość należała do parafii Ruchocice.
Odnotowana pierwszy raz w 1287 w dokumencie księcia wielkopolskiego Przemysła II, który nadał klasztorowi cystersów w Obrze okoliczne wsie, w tym m.in. Golę i Goździn ze wszelkimi prawami. W 1431 przywilej ten potwierdził król polski Władysław Jagiełło. W połowie XV wieku klasztor sprzedał wieś prywatnemu właścicielowi.