Dawniej Gradki stanowiły własność ziemską. W dokumentach lustracyjnych z 1656 r. zapisano "wieś biskupia w powiecie lidzbarskim, prawa szlacheckiego, włok 40, trzyma Michałowicz, za co pełni służbę wojenną na koniu zbrojnie i co rok płużnego pszenicy łasztów 10 i żyta 10." Po sekularyzacji rząd pruski wieś przekazał w ręce prywatne. We wsi znajdowała się prywatna kaplica, wybudowana przez Andrzeja Kautecka (w tym czasie był dzierżawcą majątku). W kaplicy odprawiano nabożeństwa w latach 1743-1782. W 1789 r. Gradki były majątkiem szlacheckim, a we wsi było 22 domy. Dokumenty z 1910 informują, ze obszar dworki obejmował 720 ha, a w 11 budynkach mieszkały 23 rodziny liczące łącznie 151 osób. Wśród nich pięciu było Polakami. W 1920 r. właścicielem był Niemiec, który na skutek hulaszczego życia zbankrutował. Jego syn oddał majątek, obejmujący 400 ha ziemi oraz 140 ha lasów. W 1930 r. państwo dokonało podziału ziem i sprzedało je rolnikom.
W początkowych latach funkcjonowania wsi znajdował się tu mały dworek oraz czworaki. Podczas II wojny światowej dworek uległ zniszczeniu, przetrwały jedynie czworaki. Miejscowa ludność rozkradła pozostałości dworku, przeznaczając je do budowy nowych lub przebudowy starych budynków.
W 1993 r. we wsi mieszkało 202 osoby.
Przypisy
Bibliografia Daniela Lewicka, Ryszard Tomkiewicz, Gmina Dywity. Teraźniejszość i przeszłość. OBN Olsztyn, Olsztyn 1994, 85 str.
Kategoria:Dywity (gmina)