thumb|Emil Fieldorf po aresztowaniu (1950) thumb|Pamiątkowa tablica na domu w Krakowie przy ul. Lubicz 32, w którym urodził się Emil Fieldorf. thumb|Symboliczny nagrobek Augusta Emila Fieldorfa thumb|Pomnik Augusta Emila Fieldorfa na osiedlu Armii Krajowej w Opolu thumb|Tablica upamiętniająca generała Augusta Fieldorfa przy wejściu do Akademii Sztuki Wojennej thumb|Domniemane miejsce powieszenia gen. Augusta Emila Fieldorfa Nila w Pawilonie Ogólnym więzienia mokotowskiego thumb|Symboliczny krzyż w kwaterze na Łączce thumb|Tablica pamięci generała „Nila”, ul. Topolowa 22 w Krakowie August Emil Fieldorf, ps. „Weller”, „Jordan”, „Nil” (ur. 20 marca 1895 w Krakowie, zm. 24 lutego 1953 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, generał brygady Polskich Sił Zbrojnych.
Żołnierz Legionów Polskich, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego II RP, uczestnik bitew I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej w 1939, następnie organizator i dowódca Kedywu Armii Krajowej oraz zastępca Komendanta Głównego Armii Krajowej, w 1940 pierwszy emisariusz Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie i Naczelnego Wodza do kraju, następnie komendant organizacji "NIE". Oskarżony, skazany na karę śmierci i stracony przez władze komunistyczne Polski Ludowej, zrehabilitowany w 1989 roku.