W Sejmie kontraktowym (1989–1991) brała udział w pracach Komisji Ustawodawczej, Komisji Konstytucyjnej, Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Komisji Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego. W wyborach w 1991 dostała się do Sejmu I kadencji z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum; przewodniczyła Komisji Ustawodawczej, była członkinią Komisji Polityki Społecznej, a także Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego. W 1993 bez powodzenia kandydowała do Sejmu. W wyborach w 1997 po czteroletniej przerwie wróciła do parlamentu, uzyskując po raz trzeci mandat poselski z listy Akcji Wyborczej Solidarność; pracowała w Komisji Polityki Społecznej oraz Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. We wrześniu 2001 w wyborach parlamentarnych została wybrana do Senatu w okręgu lubelskim z ramienia Bloku Senat 2001. Przewodniczyła Komisji Ustawodawstwa i Praworządności, należała także do Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich. W 2005 z własnego komitetu bez powodzenia ubiegała się o reelekcję.
W 1991 pełniła funkcję sekretarza stanu ds. społeczno-ekonomicznych i problemów wsi w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. W latach 1994–1997 była doradcą prezesa Najwyższej Izby Kontroli, wchodząc też w skład Kolegium NIK.