Erytroblast (gr. erythros czerwony, blastos zawiązek) – komórka macierzysta erytrocytu.
Erytroblasty licznie występują w narządach krwiotwórczych, które u dorosłych ssaków stanowi szpik kostny. Tam przechodzą proces dojrzewania, dzieląc się i gromadząc w cytoplazmie hemoglobinę, jednocześnie tracą jądro oraz inne organella komórkowe. Proces powstawania erytrocytów (przez stadium erytroblastów) nosi nazwę erytropoezy, wymagającej do zajścia żelaza, kobalaminy, kwasu foliowego, pirydoksyny, kwasu askorbinowego, białek (m.in. globina) oraz hormonów (m.in. erytropoetyna). Najwięcej erytroblastów występuje w embrionalnej krwi, natomiast niezwykle rzadko występują w krwiobiegu dorosłej osoby, gdzie ich okres półtrwania wynosi u osoby zdrowej 30 dni.
Podział erytroblastów Proerytroblast (pronormoblast) - prekursor erytrocytowy, od którego rozpoczyna się stadium dojrzewania i różnicowania krwinek z linii normoblastów (erytroblastów). Jest komórką o średnicy 15,0 µm - 20,0 µm. Jądro komórkowe jest centralnie położone, zawiera od dwóch do trzech jąderek. Chromatyna jądra ma charakter grubogrudkowy, cytoplazma jest jednorodna i zagęszczona. Erytroblast zasadochłonny (normoblast zasadochłonny, bazofilny) - powstaje z dojrzałego proerytroblastu, w wyniku jego podziału na dwie komórki potomne.