Ratuj nas, ratuj, ludzi utrapionych i zasmuconych).

Podczas prac konserwatorskich (w latach 1914–1918 oraz 1987) odkryto m.in. ślady pożaru; na palcach nóg były zamalowane ślady pożaru. Prawdopodobnie zostało opalone również fałdy przepaski – perizonium. Od czasu pożaru rzeźba ma nakładane haftowane z aksamitu perizonium; tkanina ta nie powtarza miękkich zwojów lecz układa się sztywno (przykrywa figurę od przodu prawie do kolan). Ostatnia konserwacja kaplicy, ołtarza i mogilskiego krzyża odbyła się w latach 2024-25.

Kult Kult związany z łaskami słynącym krucyfiksem Pana Jezusa Ukrzyżowanego - Mogilskiego rozwinął się zaraz od jego pojawienia i trwa nieprzerwanie. Z kronik klasztornych wiadomo, że od XIII w. doznawano wielu łask i składano pierwsze wota u Jezusa Mogilskiego; wśród wielu, m.in. jedna z legend głosi, że Jezus miał w 1241 r. ochronić opactwo w Mogile przed najazdem Tatarów, w 1246 bp krakowski Jan Prandota miał dzięki Chrystusowi z Mogiły cudownie odzyskać zdrowie, a wójt Fulkon w 1258 dziękować za ocalenie syna, który miał zostać przywrócony do życia. W 1302 Fabian Grochal (obywatel krakowski) po 23 latach miał odzyskać wzrok. Kolejnym z cudów był rok 1399, syn Marcina ze Solca miał odzyskać mowę (od 10 lat niemy).