W 1810 objął aptekę w Lisku, której inicjatorem był jego ojciec. Przywilej na jej prowadzenie otrzymał 16 marca 1810 od c.k. Urzędu Gubernialnego GalicjiStanisław Nater i in., Lesko tamte lata, tamte dni, Lesko 2012, s. 54-55.. Była to pierwsza placówka tego typu w regionie, obsługująca duży obszar między Sanokiem a Przemyślem. Apteka mieściła się w budynku nr 272 przy Rynku. Szybko stała się nie tylko punktem medycznym, ale również ośrodkiem życia towarzyskiego lokalnej szlachty. Wnętrze posiadało stylowe wyposażenie w nurtach empire, rokoko i biedermeier. Od kwietnia 1956 zabytkowe urządzenia apteki Barańskich znajdują się w zbiorach Muzeum Historycznego Farmacji Uniwersytetu JagiellońskiegoStanisław Proń, Rzecz o muzealnictwie historycznym aptekarstwa w Polsce, Warszawa 1967, s. 61..
Według pamiętników rodzinnych Kasper był mężczyzną rosłym i postawnym. Żył dostatnio, utrzymując przyjazne stosunki z okoliczną szlachtą, natomiast pozostawał w stałym konflikcie z władzami austriackimi z powodu celowego zwlekania z płaceniem podatków. Zmarł na udar 29 lipca 1842 roku we Lwowie i tam został pochowanyWyciąg z aktu zgonu Kaspra Barańskiego z 2 sierpnia 1842 r.