Odwrotny problem, czyli dojście lub dojazd z punktu początkowego do sieci transportu zbiorowego, bywa określany jako problem pierwszego kilometra lub pierwszej mili.
thumb|Dojście do przystanku SKM Sopot Kamienny Potok wraz z pętlą autobusową i parkingiem rowerowym jako przykład integracji różnych środków transportu na etapie ostatniej mili.
Samo planowanie urbanistyczne może poprawiać lub pogarszać problem ostatniego kilometra. W ten sposób mają większą wydajność publicznego transportu zbiorowego, podczas gdy miasta rozproszone, o mniejszej gęstości zaludnienia, sprzyjają korzystaniu z pojazdu prywatnego, a tym samym korkom i zanieczyszczeniu środowiska.
Rozwiązania problemu ostatniego kilometra Wśród rozwiązań przyjmowanych wobec problemu ostatniego kilometra znajdują się promowanie rowerów towarowych, transportu zbiorowego, rowerów i współdzielonych pojazdów lub systemów mikromobilności, a także wspieranie bardziej wydajnego projektowania urbanistycznego, takiego jak miasto 15-minutowe, lub infrastruktury umożliwiającej większą różnorodność środków transportu, jak drogi rowerowe. W transporcie pasażerskim wskazuje się również autobusy dowozowe, systemy współdzielenia samochodów oraz inne formy integracji mikromobilności z transportem publicznym, a w nowszej literaturze także rozwiązania eksperymentalne z zakresu .