W 1936 partnerowała Juliuszowi Osterwie podczas jego gościnnych występów.

Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 wyjechała do Lwowa, gdzie została aktorką Państwowego Polskiego Teatru Dramatycznego. W 1941 wyjechała z zajętego przez Niemców Lwowa do Serpelic, a następnie Białej Podlaskiej, gdzie prowadziła gospodarstwo domowe. W 1944 zamieszkała w Lublinie, gdzie pracowała jako spikerka radiowa w lokalnej rozgłośni. W latach 1945–1949 grała w Teatrze Miejskim w Lublinie. W latach 1949–1950 występowała w Teatrach Ziemi Pomorskiej w Bydgoszczy i Toruniu. W latach 1950–1968 była aktorką Teatru Powszechnego w Łodzi, gdzie zagrała m.in. Panią Dobrójską w „Ślubach panieńskich” Aleksandra Fredry, panią Bardell w „Klubie Pickwicka” Charlesa Dickensa, Saszen i Gricacujewą w „Dwunastu krzesłach” Ilji Ilfa i Jewgienija Pietrowa.

Grywała role tragicznych heroin i amantek w melodramatach, komediach i farsach. Pod koniec kariery występowała również w rolach komicznych oraz grywała postaci charakterystycznych matron.

Była członkinią Związku Artystów Scen Polskich (od 1924) oraz Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu (od 1952).