Jerzy Grochowski (ur. 6 listopada 1899 w Ostrowach, zm. 18 marca 1980 w Warszawie) – polski dendrolog, profesor dendrometrii, związany ze Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.
Wczesne lata Był synem dróżnika zatrudnionego na stacji kolejowej Ostrowy. Po śmierci ojca wyprowadził się wraz z matką do Białej Podlaskiej, gdzie zdobył wykształcenie średnie. W okresie I wojny światowej przebywał w Rosji i kontynuował naukę w Petersburgu oraz w Kamieńcu Podolskim. W 1918 r. podjął naukę w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Również w tym okresie (1918-1920) służył w Wojsku Polskim jako ochotnik, uzyskując stopień podporucznika artylerii. W 1923 r. ukończył studia z tytułem inżyniera leśnictwa.
Praca zawodowa W 1924 r. podjął pracę na stanowisku asystenta w Zakładzie Urządzania Lasu SGGW. Prowadził zajęcia dydaktyczne z zakresu dendrometrii oraz metodyki przyrostu drzew i drzewostanów. Pracował naukowo uzyskując kolejno tytuły: doktora (1930), docenta dendrometrii (1933) i profesora nadzwyczajnego (1937). W 1935 został powołany na stanowisko adiunkta w Katedrze Urządzania Lasu SGGW. W 1925 r.