Fabian Poczobutt-Odlanicki, także Poczobut-Odlanicki ps. „Zyndram” (ur. 1896/1897, zm. 4 lipca 1944 w Koźlakiewiczach) – polski duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii w Dywinie i Łunińcu, dziekan dekanatu łuninieckiego, uczestnik konspiracji podczas II wojny światowej, Okręgowy Delegat Delegatury Rządu na Polesie (Wschodnie) (194?–1944).
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej, miał tytuł hrabiego. W 1921 ukończył Wyższe Seminarium Duchowne św. Józefa w Wilnie, 12 czerwca tegoż roku otrzymał święcenia prezbiteriatu. Został duchownym diecezji wileńskiej, a następnie pińskiej. Po święceniach był wikariuszem w parafii pw. św. Piotra i Pawła w Żupranach i parafii św. Antoniego Padewskiego w Sokółce. W 1921 lub 1924 został proboszczem parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dywinie, w 1926 wikariuszem w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Prużanie, a w 1933 administratorem parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Śledzianowie. W latach 1934–1937 administrował parafią pw. Trójcy Świętej w Berezie Kartuskiej. Od 1937/8 do śmierci proboszcz parafii pw. św. Józefa w Łunińcu oraz jednocześnie dziekan dekanatu łuninieckiego, przyczynił się do odnowienia łuninieckiej świątyni. Działał w prużańskiej Sodalicji Mariańskiej. Pracował równocześnie jako prefekt szkół powszechnych i gimnazjów (m.in.