thumb|Grobowiec rodziny Papée na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w którym pochowany jest m.in. Eugeniusz Bożyk, jego żona Helena i syn Jerzy Eugeniusz Bożyk (ur. 1 grudnia 1912 w Rawie Ruskiej, zm. 9 maja 1983 w Krakowie) – polski scenograf, malarz oraz nauczyciel akademicki.
Życiorys W 1936 roku rozpoczął studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie kształcił się m.in. pod kierunkiem Władysława Jarockiego i Karola Frycza. Po wybuchu II wojny światowej przerwał naukę, udając się do Lwowa. Tam przebywał do 1941 roku, pracując w pracowni dekoratorskiej Polskiego Teatru Miniatur. Następnie powrócił do Krakowa i do wyzwolenia miasta uczył rysunku oraz śpiewu w tamtejszej Szkole Handlowej.
Po zakończeniu walk, w 1944 wznowił studia na Akademii Sztuk Pięknych, uzyskując rok później dyplom u Karola Frycza. Do 1948 roku pracował w krakowskich teatrach: Starym jako kierowniki pracowni dekoratorskiej (1945–1946), Kabarecie Siedem Kotów jako kierownik techniczny (1946–1947) oraz Wesoła Gromadka, a następnie Młodego Widza jako scenograf (1947–1948, 1951). Od 1948 roku wykładał w Studium Scenografii na Wydziale Architektury Akademii Sztuk Pięknych, a w okresie od 1950 do 1955 roku był adiunktem na Wydziale Scenografii uczelni.