Wbrew wczesnym domysłom (rozdmuchiwanym przez propagandę), pocisk jest nadal poddźwiękowy, osiągając prędkość do Ma 0,9, a jego konstrukcja nie jest optymalizowana do prędkości ponaddźwiękowych
Prawdopodobnie z powodu priorytetu produkcji dla marynarki chińskiej, wariant eksportowy C802A został zaprezentowany dopiero w 2005 roku. Spotykane jest często w literaturze oznaczenie C803, jednakże według analizy C. Carlsona, przynajmniej do 2012 roku brak było jakichkolwiek dowodów na istnienie pocisku o takim oznaczeniu, w szczególności nie był on oferowany przez Chiny na targach zbrojeniowych (przy tym byłoby to oznaczenie pocisku eksportowego, nie używanego w Chinach). Wersją pocisku powietrze-woda, przenoszoną przez samoloty, stała się YJ-83K i jej wariant eksportowy C802AK. Zasięg wersji lotniczej wynosi do 250 km.
Noor / Ghader thumb|Odpalenie irańskiego pocisku Noor lub Ghader z wyrzutni brzegowej Iran był jednym z pierwszych odbiorców dużych partii pocisków C801 i C802, a następnie rozpoczął produkcję lokalnych kopii pocisku C802. Podstawowy model o zasięgu szacowanym na 120 km został nazwany . Ulepszonym pociskiem jest , o zasięgu przedłużonym do 200 km.