mały|Edward Szalit na obchodach 20–lecia klubu piłkarskiego „Shimshon”. E. Szalit stoi drugi od prawej. Edward Szalit (ur. 12 lipca 1878 w Tarnopolu, zm. 1942 we Lwowie) – major Wojska Polskiego, lekarz dentysta, społecznik, wiceprezydent Tarnowa.
Biografia W latach 1890–1897 pobierał naukę w Gimnazjum w Tarnopolu. Studiował na Wydziale Lekarskim i Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1910 uzyskał stopień doktora wszech nauk lekarskich. Po studiach odbył służbę wojskową w armii austro-węgierskiej i rozpoczął praktykę lekarską w Tarnowie. Należał w tym czasie do Związku Strzeleckiego.
Po wybuchu pierwszej wojny światowej został zmobilizowany i w stopniu porucznika służył jako lekarz w szpitalach polowych. Na własną prośbę został 8 X 1916 przeniesiony do Legionów Polskich. Podjął służbę w Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku. Po kryzysie przysięgowym został lekarzem Polskiego Korpusu Posiłkowego w Domu Ozdrowieńców w Nowym Mieście pod Przemyślem a po przejściu linii frontu przez część Polskiego Korpusu Posiłkowego pod Rarańczą, został krótkotrwale internowany przez Austriaków w Żurawicy.