Doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie historia. W pracy historycznej i regionalistycznej koncentrowała się na dziejach Tarnowa i Ziemi Tarnowskiej, historii harcerstwa oraz losach żołnierzy AK oraz podziemia niepodległościowego i ofiar represji komunistycznych. Po uzyskaniu dostępu do materiałów archiwalnych IPN podjęła badania nad dokumentacją komunistycznego aparatu bezpieczeństwa w regionie tarnowskim po 1945 roku. Efektem tych badań była między innymi trzytomowa praca Represje komunistyczne w Tarnowskiem 1945–1956.

Działalność harcerska Z harcerstwem była związana od młodości. W latach 1957–1964 pełniła funkcję drużynowej 10 Tarnowskiej Drużyny Harcerek im. Partyzantów AK Oddziału „Regina II”. W pracy wychowawczej odwoływała się do tradycji harcerstwa przedwojennego i idei skautowych, przeciwstawiając się ideologicznemu podporządkowywaniu ruchu harcerskiego władzom komunistycznym w PRL.

Kultywowała pamięć o tarnowskich żołnierzach Armii Krajowej, organizując między innymi rajdy szlakiem batalionu AK „Barbara” i podejmując współpracę z przedwojennymi instruktorami harcerskimi. W późniejszym okresie była przewodniczącą Chorągwianej Komisji Historycznej ZHP w Tarnowie.