opryszczki genitalnej), które mogą powodować ból i dyskomfort podczas penetracji, nawet bez zwężenia kanału pochwy; endometriozy oraz innych schorzeń narządów miednicy mniejszej (np. przewlekłego zapalenia narządów miednicy mniejszej, mięśniaków macicy).
Leczenie Postępowanie zależy od przyczyny i nasilenia zmian. Opisywane metody obejmują m.in.: stopniowe rozciąganie pochwy (dylatację) z użyciem rozszerzaczy pochwowych (dilatorów); fizjoterapię dna miednicy jako element postępowania wspomagającego u części pacjentek; miejscowe lub ogólne leczenie estrogenami (szczególnie gdy istotną rolę odgrywa niedobór estrogenów i współistnieją zmiany zanikowe); leczenie operacyjne (w ciężkich przypadkach, zwykle jako postępowanie ostateczne).
U kobiet poddawanych radioterapii miednicy w praktyce klinicznej bywa zalecana profilaktyczna i/lub terapeutyczna terapia dylatacyjna, jednak opisywano brak jednolitego, standardowego protokołu postępowania oraz ograniczenia jakości dostępnych danych dotyczących skuteczności profilaktyki.