Wziął udział w wyprawie litewskiej. Objął komendę nad świeżo sformowanym 25 pułkiem piechoty liniowej. Pod Kownem wraz z jazdą Maurycego Prozora walczył z Rosjanami. Jednak jego oddział został rozbity przez generała Miłkowa. Kozacy ścigali go. Oddał swojego konia Emilii Plater. Trafił do niewoli rosyjskiej i został zesłany do Słobocka. Tam też popełnił samobójstwo 10 maja 1832.
Odznaczenia 24 maja 1830 – znak honorowy za 20 lat nieskazitelnej służby oficerskiej
Przypisy
Bibliografia Bielecki Robert, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 2, Warszawa 1996.
Kategoria:Urodzeni w 1789 Kategoria:Zmarli w 1832 Kategoria:Uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Uczestnicy Nocy Listopadowej Kategoria:Członkowie sprzysiężenia podchorążych