W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew starosty łukowskiego Stanisława Widlicy Domaszewskiego licząca w czwartym kwartale 156 koni.
W pierwszych miesiącach 1656 chorągiew kozacka sędziego łukowskiego Stanisława Widlicy Domaszewskiego wzięła udział w wyprawie Stefana Czarneckiego w Sandomierskie. Liczyła wtedy 186 koni. W bitwie pod Gołębiem straciła 53 konie.
Wiosną 1660 pokój oliwski zakończył wojnę ze Szwecją. Król Jan Kazimierz jeszcze w tym samym roku postanowił zakończyć wojnę polsko-rosyjską. Uderzenie głównych sił głównych miały osłaniać dwie dywizje litewskie wzmocnione dywizją koronną Stefana Czarnieckiego. W skład tej ostatniej wchodziła chorągiew pancerna starosty łukowskiego Stanisława Domaszewskiego. W czerwcu 1660 chorągiew liczyła 116 koni, a w IV kwartale tegoż roku 102 konie.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie pancerne koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667)
Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Domaszewscy herbu Nieczuja