Schubert ukończył kwartet w marcu 1824, jednak zgodnie ze świadectwem Josefa Hauera (który grał pierwsze skrzypce) gdy 29 i 30 stycznia 1826 próbowano utwór w gronie przyjaciół kompozytora ten jeszcze nanosił poprawki w głosach i wykreślał całe fragmenty. Po raz pierwszy kwartet wykonano w domu adwokata Josefa Bartha 1 lutego 1826, zaś po raz drugi miesiąc później w domu organisty i wicekapelmistrza dworskiej orkiestry Franza Lachnera. Według tego ostatniego: „Prymariusz Sch.[uppanzigh], który z powodu zaawansowanego wieku [miał wówczas 50 lat] nie był w stanie podołać takiemu zadaniu, po przegraniu utworu zwrócił się do kompozytora: Braciszku, to nie może być dobre; pozostań przy swoich pieśniach!, na co Schubert w milczeniu spakował nuty i na zawsze zamknął w swoim biurku”.
Incydent wydaje się dość zagadkowy, gdyż Schuppanzigh niedawno z powodzeniem wykonywał tak nowatorskie utwory jak kwartety i Beethovena. Dzieło Schuberta musiało zaszokować swoją niezwykłością, ponieważ publiczne prawykonanie odbyło się dopiero po śmierci kompozytora, 12 marca 1833 na „zebraniach muzycznych” w Berlinie.