spełnienie kryteriów diagnostycznych ciężkiego epizodu depresyjnego (anhedonia, obniżenie nastroju, trudności w koncentracji, zaburzenia snu, zaburzenia łaknienia); występowanie objawów psychotycznych (halucynacje i/lub urojenia przybierające najczęściej formę urojeń nihilistycznych (zob. też zespół Cotarda), katastroficznych, samooskarżających, winy, grzeszności, pokrzywdzenia, samoponiżania lub zubożenia).
Przyczyny Wśród przyczyn depresji psychotycznej wymienia się czynniki biologiczne (wadliwe neuroprzekaźnictwo), genetyczne, hormonalne (zaburzenia w osi podwzgórze-przysadka-nadnercza prowadzące do nadmiaru kortyzolu w organizmie) i psychospołeczne (traumatyczne przeżycia).
Objawy depresji psychotycznej mogą także rozwinąć się wskutek terapii kortykosteroidami.
Leczenie Przede wszystkim farmakologiczne (najczęściej SSRI w połączeniu z lekiem przeciwpsychotycznym; np. fluoksetyna + olanzapina). Psychoterapia poznawczo-behowioralna może przynieść korzystny wpływ na pacjenta, lecz nie powinno traktować się jej jako leczenia I rzutu.
Rokowanie Rokowanie pogarsza współwystępowanie innych zaburzeń psychicznych, takich jak zaburzenia osobowości, zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne i PTSD.
Przypisy
Kategoria:Zaburzenia depresyjne