Z żoną i dwoma synami przyjechał na Ziemie Odzyskane, do Braniewa. Tworzył podstawy służby weterynaryjnej w Braniewie i w Ornecie. Od stycznia 1950 do stycznia 1955 był kierownikiem Rejonowej Lecznicy dla Zwierząt w Braniewie. W 1964 został kierownikiem Państwowego Zakładu Leczniczego dla Zwierząt w Ornecie. Następnie powrócił do Braniewa, obejmując stanowisko powiatowego lekarza weterynarii. W czerwcu 1975 na skutek reformy administracyjnej w Polsce zlikwidowano powiaty, wówczas został kierownikiem Oddziału Terenowego w Braniewie Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w Olsztynie. Ze względu na zły stan zdrowia został przeniesiony w listopadzie 1981, na własną prośbę, na stanowisko rejonowego weterynaryjnego inspektora sanitarnego w Braniewie. We wrześniu 1985 z powodu jego ogromnego zaangażowania w pracę, zostało jemu ponownie powierzone stanowisko kierownika Oddziału Terenowego w Braniewie, tak pracował na dwóch etatach jednocześnie do jego niespodziewanej śmierci w dniu 31 października tego rokuNekrolog [w:] Głos Wybrzeża. Dziennik Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, 1985.11.06 nr 31, s. 5.