W 1918, w stopniu sotnika, pełnił służbę w Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej.
27 lipca 1919 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów, a 30 sierpnia wyznaczony w tym dowództwie na stanowisko referenta operacyjnego Oddziału I. 14 listopada 1919 został przeniesiony do Dowództwa 10 Dywizji PiechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 97 z 27 grudnia 1919, poz. 4075.. Wziął udział w wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się w lipcu 1920 w bitwie o Grodno. Od 10 listopada 1920 pełnił w zastępstwie obowiązki szefa sztabu 10 DP. 24 grudnia 1920 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 9 Dywizji Piechoty.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy. 25 października 1921 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko szefa I oddziału. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 392. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony z DOK II do 24 pułku piechoty w Łucku z równoczesnym odkomenderowaniem do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza IV kursu doszolenia. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 15 sierpnia 1924 i 77. lokatą w korpusie oficerów piechoty.