Zjawisko to definiuje się jako polimorfizm.
Przykładowe formy polimorficzne (alotropowe):
(dla węgla) diament i grafit kalcyt i aragonit piryt i markasyt kwarc, trydymit i krystobalit rutyl, anataz i brukit
Charakterystyka układów + Charakterystyka układów krystalograficznych Układ Jednostki osiowe Kąty między osiami regularny a = b = c α = β = γ = 90° tetragonalny a = b ≠ c α = β = γ = 90° rombowy a ≠ b ≠ c α = β = γ = 90° jednoskośny a ≠ b ≠ c ≠ a α = γ = 90°; β ≠ 90° trójskośny a ≠ b ≠ c ≠ a α ≠ β ≠ γ ≠ αα, β, γ ≠ 90° heksagonalny a = b ≠ c α = β = 90°; γ = 120° trygonalny(romboedryczny) a = b ≠ c(a = b = c) α = β = 90°; γ = 120°(α = β = γ ≠ 90°)
Sieć Bravais’go Układ krystalograficzny opisuje się często za pomocą sieci Bravais’go. Jest to sposób wypełnienia przestrzeni przez wielokrotne powtarzanie operacji translacji komórki elementarnej. Sieci Bravais’go uzyskiwane są przez złożenie siedmiu układów krystalograficznych i czterech sposobów centrowania (P – prymitywne; C – centrowanie na podstawach; F – centrowanie na wszystkich ścianach;