W latach 2024–2026 sprawa koncentrowała się przede wszystkim na warunkach dalszego pozbawienia wolności, opcji zwolnienia i kwestii państwa przyjmującego, przy równoczesnym stałym monitorowaniu stanu zdrowia. Materiały roczne i decyzje procesowe zebrane przez Międzynarodowy Mechanizm Rezydualny dla Trybunałów Karnych opisują problemy praktyczne związane ze znalezieniem państwa, które przyjęłoby Féliciena Kabugę, a także spory wokół ewentualnego przeniesienia go do Rwandy. W listopadzie 2025 roku izba rozpatrująca kwestie zwolnienia uznała między innymi to, że Félicien Kabuga nie jest zdolny do podróży do Rwandy, a w styczniu 2026 roku w dokumentach apelacyjnych i proceduralnych podtrzymywano to, że ryzyko ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w razie transportu było kluczowe dla tej oceny.
Znaczenie sprawy Sprawa Féliciena Kabugi miała duże znaczenie symboliczne i prawne: dotyczyła osoby przedstawianej przez oskarżenie jako ważny „finansowy i organizacyjny” element aparatu ludobójstwa, a jednocześnie pokazała ograniczenia międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości w sytuacji, gdy oskarżony w podeszłym wieku nie jest zdolny do rzetelnego udziału w procesie.