Neoagraryzm – doktryna społeczno-polityczna stanowiąca rozwinięcie tradycyjnego agraryzmu, kładąca nacisk na rolę rolnictwa i obszarów wiejskich, uzupełniona o elementy współczesne.
Neoagraryzm w Polsce Neoagraryzm został określony podstawą ideową Polskiego Stronnictwa Ludowego w deklaracji ideowej PSL przyjętej podczas II Kongresu partii w 1989 roku.
Neoagraryzm ma za zadanie „przewartościowanie” dorobku agrarystycznego zgodnie ze współczesną nauką oraz nowymi doświadczeniami w życiu gospodarczym i społecznym państw. uznaje neoagraryzm za ideologię centrową, sytuując ją pomiędzy liberalizmem klasycznym a socjalizmem.
Według Przemysława Szustakiewicza rolą neoagraryzmu jest przystosowanie idei agrarystycznych do realiów współczesnej Polski, w związku z dynamiką rozwoju kraju i tym, że PSL nie może reprezentować interesów zmniejszającej się grupy społecznej chłopów. Mimo to rolnicy i rolnictwo postrzegani są jako podstawa bytu narodowego. Doktryna neoagrarystyczna nawiązuje do katolickiej nauki społecznej, deklaruje szczególne przywiązanie do nauk Jana Pawła II.