Użyłkowanie tylnego skrzydła odznacza się brakiem żyłki R2+3 oraz żyłką submarginalną nieciągnącą się wzdłuż kostalnej krawędzi nasadowo od żyłki R4+5.
Genitalia samca cechują się smukłą na całej długości płytką subgenitalną, a pokładełko samicy długą i wąską drugą walwulą.
Rozprzestrzenienie Plemię znane z krain: nearktycznej, palearktycznej, krainy etiopskiej, madagaskarskiej, orientalnej i australijskiej.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadził w 1936 roku John William Evans na łamach „Papers and Proceedings of the Royal Society of Tasmania” w randze podrodziny Macropsinae w obrębie rodziny Bythoscopidae. W 1938 roku autor ów wyniósł ją nawet do rangi odrębnej rodziny Macropsidae. Pod koniec wieku XX i na początku wieku XXI traktowany był jako podrodzina. Do rangi plemienia w obrębie Eurymelinae obniżony został współcześnie przez zespół Christophera H. Dietricha w 2017 roku na podstawie wyników badań filogenomicznych.