Pierwszy lot Puffina odbył się 19 listopada 1920 r. na Isle of Grain, za sterami podtypu zasiadł pilot doświadczalny kmdr. Norman Macmillan. Próby w locie wykazały poważne problemy z własnościami pilotażowymi, w szczególności niestabilność w osi podłużnej oraz trudności przy starcie z wody. Pomimo licznych modyfikacji program zakończono bez wdrożenia samolotu do służby liniowej. Maszyny przekazano RAF, który wykorzystywał je do testów.
Konstrukcja thumb|left|Puffin ze złożonymi skrzydłami Parnall Puffin był dwupłatowym wodnosamolotem o konstrukcji całkowicie drewnianej. Skrzydła tworzyły komorę płatów usztywnioną zastrzałami łączącymi płaty z kadłubem i naciągami wykonanymi z drutów. Skrzydła były składane wzdłuż kadłuba, co ułatwiało hangarowanie na pokładach lotniskowców.
Kadłub mieścił dwie oddzielne kabiny – przednią dla pilota oraz tylną dla obserwatora-strzelca. Fotel pilota miał regulowaną pozycję w celu poprawy widoczności z kabiny. Nietypowym rozwiązaniem było umieszczenie statecznika pionowego i steru kierunku pod ogonową częścią kadłuba, co zapewniało obserwatorowi niemal nieograniczone pole ostrzału i obserwacji w tylnej półsferze.