Po przegranej bitwie Mierosławski udał się na emigrację na Zachód. Kilka miesięcy później powstał plan, aby objął dowodzenie nad wyprawą morską na Żmudź, która miała wyruszyć przez Szwecję i Danię. Mierosławski powodzenie wyprawy upatrywał w wykorzystaniu własnych wynalazków wojennych. 28 października 1863 r. zawarto kontrakt z belgijskim fabrykantem Jean Joseph Gerard na wytworzenie rynsztunku dla Mierosławskiego. W jego skład wchodziły kosowozy, tarczo-tornistry i hełmo-czapki. Zgodzono się na sumę 64000 franków, ale ostatecznie podniesiono ją do 65600 franków w wyniku nieprzewidzianych wydatków. Rynsztunek, który miał posłużyć do wyposażenia wyprawy morskiej miał być wykonany do 1 lutego 1864 r. Mierosławski jednak w trakcie jego wytwarzania ciągle zmieniał własne plany i ciągle poprawiano już gotowy sprzęt. Przeciągnęło się to do 30 maja 1864 r., aż ostatecznie zaniechano realizacji wyprawy. W ciągu tych kilku miesięcy zbudowano 12 kosowozów, 300 karabinów mierosławka, 400 kos, 1200 tarczo- tornistrów, 400 motyk i 1200 hełmo-czapek. Ostatecznie więc żadne z tych 1200 hełmo-czapek nie zostały wykorzystane w warunkach bojowych.