zajął drugie miejsce w konkursie skoku wzwyż w międzyklubowych zawodach lekkoatletycznych „Pogoni” z klubami z Warszawy.
Osiągnięcia Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce Lwów 1921 – brązowy medal w skoku wzwyż (z rozbiegu)
Progresja wyników konkurencja19171921skok wzwyż1,45 m1,55 m
Służba w Wojsku Polskim Wraz z zakończeniem I wojny światowej i odzyskaniem przez Polskę niepodległości w listopadzie 1918 r. wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. W latach 1919–1921 walczył w wojnie polsko-ukraińskiej, a następnie polsko-bolszewickiej. Wkrótce po zakończeniu działań na froncie otrzymał przydział do Szkoły Podchorążych w Warszawie, po ukończeniu której został zwolniony z wojska w stopniu podchorążego. W 1923 r. de Lapierre został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 lutego 1921 r. i 7. lokatą w korpusie oficerów taborowych. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 6 Dywizjonu Taborów we Lwowie, utrzymany w roku następnym. Po uzyskaniu stopnia doktora jako podporucznik lekarz korpusu oficerów sanitarnych w stanie rezerwy wszedł w skład kadry zapasowej 6 Szpitala Okręgowego, pozostając w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto (1934).