Hanna Rechowicz (ur. 31 stycznia 1926 w Warszawie) – polska artystka plastyczka, malarka, scenografka i dekoratorka wnętrz. Żona Gabriela Rechowicza, z którym często tworzyła wspólne prace. Twórczyni monumentalnych dekoracji architektonicznych, mozaik, tkanin dekoracyjnych, prac malarskich i scenografii teatralnych.
Życiorys Wraz z wybuchem II wojny światowej jako harcerka została łączniczką w PZU na Powiślu w Warszawie, przy czym samym rozpoczęciem oblężenia miasta została wywieziona na wieś. Następnie wróciła do stolicy, gdzie przebywała do końca powstania warszawskiego.
Bezpośrednio po zakończeniu wojny pracowała w Biurze Odbudowy Stolicy. Studiowała w Paryżu w École des Beaux-Arts oraz w Atelier Paul Colin (ok. 1946–1947). Podczas pobytu w Paryżu poznała Gabriela Rechowicza. W 1947 razem wrócili do Polski i zaczęli studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (1948–1952). Jeszcze jako studentka została, razem z mężem, zatrudniona przy Wystawie Ziem Odzyskanych we Wrocławiu w 1948, gdzie zaprojektowali jeden z pawilonów.