Główne postanowienia obejmowały:
Zmiany terytorialne: Szwecja zrzekła się na rzecz Rosji całej Finlandii, archipelagu Wysp Alandzkich oraz wschodnich części prowincji Västerbotten i Laponii. Łącznie Szwecja utraciła około jednej trzeciej swojego terytorium i jedną czwartą ludności.mały|Mapa prezentująca zmiany terytorialne obejmująca m.in. zmiany po pokoju w Fredrikshamn Nowa granica: Granica między oboma państwami została wytyczona wzdłuż rzek Torne (Tornio) i Muonio. Ustalony wówczas przebieg granicy obowiązuje do dziś jako granica szwedzko-fińska. Zobowiązania polityczne: Szwecja zobowiązała się do zawarcia pokoju z Francją i Danią oraz do przystąpienia do systemu kontynentalnego, co oznaczało zamknięcie szwedzkich portów dla brytyjskich statków handlowych i okrętów wojennych.
Skutki i znaczenie Dla Szwecji traktat oznaczał ostateczny koniec ery mocarstwowości (szw. Stormaktstiden). Utrata Finlandii, będącej integralną częścią królestwa od ponad 600 lat, wywołała szok narodowy, który jednak przyspieszył reformy ustrojowe i doprowadził do zmiany dynastii na obecnie panującą (Bernadotte).