W chłodniejszym klimacie zimowanie ma miejsce w stadium larwalnym, a osobniki dorosłe obserwuje się latem.
Nearktyczny Stenocolus scutellaris występuje w Kalifornii, natomiast pozostałe gatunki współczesne znane są z wschodniej części Azji, głównie z krainy orientalnej, gdzie na południowy wschód sięgają do Jawy, aczkolwiek niektóre podawane są z południa krainy palearktycznej – gór Nepalu i północnych Indii.
Taksonomia i ewolucja Fragment kladogramu wg Zhanga i innych, 2018
Fragment kladogramu wg McKenny i innych, 2019
Fragment kladogramu wg Caia i innych, 2022 W 1853 roku John Obadiah Westwood opisał rodzaj Lichas umieszczając go w sprężykowatych, a John Lawrence LeConte opisał rodzaj Stenocolus, umieszczając go wśród popielichowatych (wówczas pod nazwą Atopidae). W 1857 roku Jean Théodore Lacordaire przeniósł pierwszy z wymienionych rodzajów do popielichowatych. Georgij Jakobson w 1913 roku wprowadził dla niego nową nazwę Eulichas, jako że Lichas okazał się młodszym homonimem nazwy użytej w 1827 roku dla trylobita. Maurice Pic w 1914 roku sklasyfikował ten rodzaj w podrodzinie Dascillinae rodziny popielichowatych.