Historia Potrzeby szybkiego przemieszczania się w Genewie z jednej strony Rodanu na drugą rosły szybko, wraz ze wzrostem liczby mieszkańców podgenewskich miejscowości, ciągnących się wzdłuż obu brzegów zbiornika. Na początku XIX w. jedyną suchą przeprawą przez tę rzekę były w Genewie – dwa sąsiednie mosty, przerzucone z wykorzystaniem wyspy (fr. l’Île) na Rodanie, położone jednak dość daleko od brzegów jeziora. Pozostawała przeprawa wodna. W latach 1825–1828 brzegi łączył tu nawet oryginalny prom (fr. pont volant Pâquis – Eaux-Vives), napędzany kołem łopatkowym poruszanym przez konie w kieracie.

Rozwój miasta na terenach wzdłuż brzegów jeziora oraz na terenach odzyskanych po likwidowanych fortyfikacjach, a także doprowadzenie do Genewy linii kolejowej (dworzec Cornavin w 1858 r.) wymusiły ostatecznie budowę mostu u samego wylotu Rodanu z jeziora. Zbudowano go w 1862 r. Była to dwunastoprzęsłowa konstrukcja blachownicowa długości 250 i szerokości 16 m, wsparta na kamiennych filarach, wybudowana przez firmę Chantre et Blotnitzky. Projekt części metalowej opracował Félix Durand, natomiast projekty fundamentów, filarów i mostowych przyczółków – bracia Crivelli. Most kosztował 1,2 mln ówczesnych franków.