Wiele z trwających spraw sądowych sprawiło, że Suazi nigdy nie zostało w całości wcielone jako część Transwalu, a później Związku Południowej Afryki.
Regencja Po objęciu tronu przez ich najstarszego syna, w 1889 roku, została królową matką, znaną w Suazi jako Indovukazi (pol. „Wielka Słonica”). Pozostając w konflikcie z żoną swojego syna, ustanowiła drugą królewską rezydencję, kilka mil od Zombodze. Wzięła udział w narodowej konwencji w 1894, która ustanowiła protektorat Transwalu nad Suazi, który zastąpił poprzedni system ustanowiony w 1890 roku, w ramach którego niektóre decyzje w kraju podejmowała połączona administracja Wielkiej Brytanii, Transwalu i Suazi.
zmarł trakcie II wojny burskiej w 1899 roku. Labotsibeni została regentką swojego wnuka Sobhuzy II, który w dniu śmierci swojego ojca miał zaledwie sześć miesięcy. Drugim regentem był książę Logcogco, syn . Labotsibeni skupiała się na niedopuszczeniu Suazi do udziału w wojnie, jej działania były jednak mało skuteczne. Po zakończeniu wojny, wspierała dążenia Suazi do bycia ustanowionym jako brytyjski protektoratu i sprzeciwiała się dalszemu administrowaniu kraju przez Transwal. Za jedno z jej największych osiągnięć uważa się dążenie do tego, aby Sobhuza II zdobył najlepszą możliwą do osiągnięcia przez Afrykańczyka edukację.