w tym samym czasie była szefową departamenty w ministerstwie opieki społecznej. W 1995 roku brała udział w IV Światowej Konferencji w sprawie Kobiet w Pekinie. W latach 2011–2018 była przedstawicielką Wspólnego Programu Narodów Zjednoczonych Zwalczania HIV i AIDS (UNAIDS) do Unii Afrykańskiej oraz Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych ds. Afryki. W późniejszych latach była kierowniczką zespołu ds. relacji z darczyńcami w UNAIDS. W 2022 roku została dyrektorką ds. systemów wielostronnych.
Była członkinią zarządu , organizacji wspierającej rodziny ofiar ludobójstwa w Rwandzie.
Działalność polityczna Jest członkinią Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego.
W 2000 roku została powołana na ambasadorkę Rwandy do Wielkiej Brytanii, Irlandii i państw skandynawskich (Dania, Finlandia, Norwegia i Szwecja). Służyła w tej roli do 2005 roku. W tym samym roku została mianowana ministerką bez teki, otrzymała portfolio odpowiedzialne za współpracę międzynarodową w rządzie Paula Kagame. W 2008 roku została powołana na ministerkę spraw zagranicznych Rwandy. Została pierwszą kobietą kierującą resortem spraw zagranicznych w historii kraju. Funkcję ministerki pełniła do swojego odwołania w grudniu 2009 roku.
Życie prywatne Jest mężatką. Ma piątkę córek.
Przypisy
Kategoria:Rwandyjscy ministrowie Kategoria:Urodzeni w 1962