lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii).

W 1928 przeprowadził się do Warszawy i zamieszkał przy Al. Szucha 16. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. W trakcie II wojny światowej był prześladowany jako Żyd, trafił do getta warszawskiego, lecz przeżył. Prawdopodobnie pomogła mu w tym jego pasierbica Teodora Żukowska, która pracowała w okupacyjnym Urzędzie Dystryktu Warszawskiego.

Zmarł 26 sierpnia 1965 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Radości.

Był żonaty dwukrotnie żonaty, z pierwszego związku miał córkę Augustynę (ur. 1908). Jego drugą żoną była Augusta Dittrich, która miała córkę z pierwszego związku Teodorę.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5394 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 10 grudnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

Uwagi

Przypisy

Bibliografia