Japonia przekazała Azad Hind również nominalną władzę nad okupowanymi przez nią Wyspami Andamańskimi i Nikobarskimi w 1943 roku, choć lokalny rząd był nadal zależny od japońskiego wsparcia.
Natychmiast po utworzeniu rządu tymczasowego Wolne Indie wypowiedziały wojnę siłom alianckim na froncie indyjsko-birmańskim. Ich armia, Indyjska Armia Narodowa (Azad Hind Fauj), weszła do akcji przeciwko British Indian Army i wojskom alianckim, wspierając Cesarską Armię Japońską w sektorze Imphal – Kohima. Indyjska Armia Narodowa stoczyła swoją pierwszą poważną bitwę pod Imphalem, pod dowództwem japońskiej 15 Armii przełamując brytyjską obronę w Kohimie i docierając do wysuniętego punktu Moirang, gdzie poniosła katastrofalną klęskę. Siły alianckie utrzymały pozycję, a aliancka dominacja powietrzna i zagrożone linie zaopatrzeniowe zmusiły Japończyków i Hindusów do odwrotu. Funkcjonowanie Azad Hind było zasadniczo równoznaczne z istnieniem Indyjskiej Armii Narodowej. O ile sam rząd istniał aż do powrotu administracji cywilnej Wysp Andamańskich pod jurysdykcję Brytyjczyków pod koniec wojny, o tyle ograniczona władza Azad Hind została skutecznie zakończona wraz z kapitulacją ostatniego dużego kontyngentu Indyjskiej Armii Narodowej w Rangunie.