Pełniła funkcję prezeski Leprosy Association i Tuberculosis Association, zajmujących się odpowiednio ofiarami trądu i gruźlicy. Była również wiceprezeską indyjskiego oddziału Międzynarodowego Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Współzałożyła i była pierwszą prezeską Indian Council for Child Welfare. Została nazwana kobietą roku 1947 przez tygodnik Time. W 1957 roku uzyskała doktorat honoris causa od Uniwersytetu Princeton.
Działalność polityczna W 1947 roku Jawaharlal Nehru, pierwszy premier Indii (właściwie Unii Indyjskiej), powołał ją na stanowisko ministerki zdrowia w swoim rządzie. Inną kandydatką była , jednak Kaur zwyciężyła dzięki wstawiennictwo Gandhiego. Została pierwszą osobą na tym stanowisku w historii niepodległych Indii oraz pierwszą kobietą na stanowisku ministerialnym w historii kraju. W 1950 roku była przewodniczącą Światowego Zgromadzenie Zdrowia. Funkcję ministerki pełniła do 1957 roku, do 1952 roku będąc jedyną kobietą w indyjskim rządzie. Była jedną z pomysłodawczyń i założycielek .
W 1952 i 1952 roku obejmowała stanowisko ministerki ds. komunikacji. Była jedną z niewielu kobiet zasiadających w (właściwie Unii Indyjskiej).