W 1969 roku Elżbieta II uhonorowała ją Orderem Imperium Brytyjskiego. Bynoe była patronką organizacji charytatywnych: The Caribbean College of Family Physicians, The John Hayes Memorial Kidney Foundation oraz The Caribbean Women’s Association. Była członkinią rady .
W 1996 roku opublikowała książkę pt. I Woke at Dawn, w której zawarła napisane przez siebie krótkie opowiadania i wiersze. W 2013 Merle Collins wydała jej biografię.
Działalność polityczna W 1968 roku została mianowana gubernatorką państw stowarzyszonych z Wielką Brytanią: Grenady, Carriacou oraz Petite Martinique. Została pierwszą kobieta na stanowisku gubernatora w historii Wspólnoty Narodów. W trakcie protestów w latach 1973–1974 powołała komisję, której przewodniczącym został Herbert Duffus. 11 stycznia 1974 roku zaoferowała swoją rezygnację, jednak później tego samego dnia Eric Gairy odwołał ją ze stanowiska. Funkcję gubernatorki pełniła do 14 stycznia tego samego roku.
Życie prywatne i śmierć Jej młodszą siostrą była (1931–1925), członkini brytyjskiej Izby Lordów oraz kanclerki .
Jej mężem był Peter Bynoe. Mieli dwóch synów. Zmarła 6 kwietnia 2013 na Trynidadzie, w wieku 91 roku, po długiej chorobie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci University of London Kategoria:Grenadyjscy ministrowie Kategoria:Gubernatorzy Kategoria:Lekarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2013