Koncepcja ta uwzględnia również umowną granicę Oceanu Południowego wzdłuż równoleżnika 60°S.
Badacze i wysunęli teorię naukową, zgodnie z którą rozgraniczenie Oceanu Spokojnego i Oceanu Atlantyckiego „mogłoby zostać potwierdzone na podstawie Shackleton Fracture Zone (...), granica ta znajduje się zatem na wschód od południka przylądka Horn”.
W 2004 organizacja w artykule naukowym zatytułowanym Shackleton Fracture Zone: No barrier to early circumpolar ocean circulation postulowała, że „Shackleton Fracture Zone mogła blokować przejście [Cieśninę Drake’a] aż do wczesnego miocenu. Przedstawione tu dowody geofizyczne i geochemiczne sugerują, że strefa spękań Shackletona jest oceanicznym grzbietem poprzecznym”.
W 2019 czasopismo naukowe „Geology is News” opublikowało informację, że „Shackleton Fracture Zone oddziela płyty tektoniczne i oceany: na wschodzie płytę Scotia, a na zachodzie płytę antarktyczną (która obejmuje dawną ), oraz na zachodzie Ocean Spokojny, a na wschodzie Ocean Atlantycki”.
Przypisy
Linki zewnętrzne Shackleton Fracture Zone w bazie marineregions.org (ang.)
Kategoria:Grzbiety śródoceaniczne Oceanu Południowego Kategoria:Brytyjskie Terytorium Antarktyczne Kategoria:Uskoki