Głównym zamierzeniem Kim Campell było poprawienie wizerunku Partii Konserwatywnej, nadszarpniętego u schyłku rządów jej poprzednika. Początkowo próby były bardzo udane. Fakt, że Campbell była pierwszą kobietą-premierem oraz jej zdecydowanie i energia, przysporzyły jej popularności. W czasie intensywnej kampanii przedwyborczej zaczęła jednak tracić poparcie. Wynikało to z braku zdolności medialnych i licznych gaf. Jednak najgorsze było publiczne naśmiewanie się z niepełnosprawności swojego oponenta, Jeana Chrétiena, cierpiącego na częściowy paraliż twarzy. W efekcie doszło do bezprecedensowej klęski wyborczej. Partii Konserwatywnej udało się uzyskać zaledwie dwa mandaty w 35. Parlamencie Kanady. Kim Campbell musiała udać się na polityczną emeryturę.
Była dwukrotnie zamężna i dwukrotnie rozwiedziona.
Bibliografia Strona oficjalna Kim Campbell [dostęp 2013-02-12] [dostęp 2013-02-12]
Kategoria:Premierzy Kanady Kategoria:Kanadyjscy prawnicy Kategoria:Odznaczeni Orderem Kanady Kategoria:Doktorzy honoris causa Kategoria:Absolwenci London School of Economics Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej