stanowisko dowodzenia znajdowało się w Ewinie. Drogi i ścieżki prowadzące w głąb lasów zaminowano. Pierwsze starcie nastąpiło w rejonie Ciężkowic, gdzie część partyzantów została zmuszona do wycofania się w kierunku Ewiny, natomiast partyzanci toczący walkę w rejonie Włynic zatrzymali natarcie nieprzyjaciela. Niemcy, wykorzystując znaczną przewagę w sile żywej i ogniowej, wdarli się w kilku miejscach w obronę partyzancką. Po całodziennych, zaciętych walkach pododdziały brygady skoncentrowały się ponownie, by w nocy przejść w lasy koło Kruszyny. Straty brygady w bitwie pod Ewiną to 12 zabitych (S. Durlej podaje, że śmierć poniosło 18 partyzantów) i 11 rannych. Straty niemieckie – kilkakrotnie większe (prawdopodobnie około 100 zabitych, liczba rannych nie podana).
Po bitwie Niemcy w odwecie zamordowali 3 mieszkańców Ewiny, spalili gospodarstwo i gajówkę. Śmierć ponieśli - Józef Góral, Jan Ociepa i Adam StanekJózef Fajkowski, Jan Religa, Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945, Warszawa 1981, s. 82.
Przypisy
Bibliografia Mała Encyklopedia Wojskowa tom I. Wydawnictwo Ministerstwo Obrony Narodowej Warszawa 1967 r. – wydanie I.
Kategoria:Żytno (gmina)