W trakcie mobilizacji poprzedzającej wybuch I wojnę światową został przywrócony do służby wojskowej i postawiony na czele 3. Dywizji Landwehry. Pod koniec 1914 roku zastąpił gen. Remusa von Woyrscha na czele Korpusu Landwehry, a w następnym roku otrzymał awans na generała kawalerii (niem. General der Kavallerie) oraz Order Pour le Mérite za udział w bitwie pod Warszawą i Iwanogorodem. W 1916 roku udało mu się utrzymać powierzony mu odcinek frontu podczas ofensywy Brusiłowa. Jeszcze w tym samym roku został dowódcą 1. Wyższego Dowództwa Kawalerii, przekształconego następnie w 56. Dowództwo Generalne do Celów Specjalnych, które weszło w skład XX Korpusu Armijnego. Po podpisaniu traktatu brzeskiego przeszedł ponownie w stan spoczynku.
Odznaczenia Odznaczenia gen.