Program Wilson określała się jako socjalistka demokratyczna. Jej program koncentrował się na kosztach życia, mieszkalnictwie i przeciwdziałaniu bezdomności w Seattle. Zapowiadała utworzenie w ciągu czterech lat 4000 miejsc w schroniskach i mieszkaniach przejściowych, w tym 1000 niewielkich domów przejściowych, oraz emisję obligacji o wartości 1 mld dolarów na mieszkania o przystępnych cenach, reformę zasad wynajmu oraz podatki lub kary za pozostawianie lokali użytkowych pustych. Chciała również ograniczyć skupowanie domów przez fundusze inwestycyjne i finansować mieszkalnictwo większymi obciążeniami dla wysokich dochodów oraz dużych przedsiębiorstw.

W dziedzinie transportu proponowała zwiększenie bezpieczeństwa pieszych i rowerzystów oraz obniżenie kosztów komunikacji publicznej w Seattle. W polityce bezpieczeństwa opowiadała się za rozbudową programów pomocy w miejscach, w których koncentrowały się problemy związane z narkotykami i zakłócaniem porządku oraz za zwiększeniem udziału niepolicyjnych służb reagowania kryzysowego. Uważała, że pozwoliłoby to policji koncentrować się na zadaniach wymagających jej udziału.