Kolejna powieść, Elämä: Esipuhe, wydana w 2021 roku zarówno w wersji standardowej, jak i w nieokrojonej wersji autorskiej, była nominowana do nagród Tulenkantaja oraz Botnia.
W recenzjach Liukkonena porównywano do amerykańskiego pisarza Davida Fostera Wallace’a – zarówno ze względu na rozmiary jego dzieł, jak i ich charakter. Esa Mäkijärvi na łamach „Demokraatti” dostrzegał w twórczości obu autorów podobny niepokój, choć uważał, że Liukkonen wypada blado na tle Wallace’a: Niewyczerpany żart jest według niego „maniakalny, lecz zdyscyplinowany”, podczas gdy O Liukkonena jest „niemal wyłącznie maniakalna”. Z kolei Juhani Karila („Helsingin Sanomat”) obawiał się, że O będzie kopią Wallace’a, lecz szybko stwierdził: „Obawa jest niepotrzebna: Miki Liukkonen […] jest tak silnym pisarzem, że nie musi próbować być nowym Davidem Fosterem Wallace’em”https://krytycznymokiem.blogspot.com/2025/06/o-albo-uniwersalny-traktat-o-tym.html.