W Dągu pozostało 17 włók i 13 morgów ziemi a resztę ziemi przyznano mieszkańcom nowej wsi Plichta. W 1789 r. we wsi był 11 domów. W 1795 r. wieś odwiedził radca departamentu w celu spisania raportu o gospodarce. Mieszkańców wsi Dąg zaliczył do zamożniejszych, gdyż posiadali hodowle bydła i sady wiśniowe oraz jabłoniowe. Niektórzy utrzymywali się z rybołówstwa i dzierżawy karczowisk leśnych. W każdym gospodarstwie był sprzęt przeciwpożarowy: sikawka ręczna, latarnia, wiadro i drabina. We wsi była kufa na wodę. Publiczny piec piekarski znajdował się poza wsią. W 1794 r. we wsi mieszkało 9. chłopów płacących łącznie podatek w wysokości 73 talarów, 38 groszy i 15 fenigów.
W 1910 r. wieś obejmowała obszar 263 ha i składała się z 43 domów z 176 ludźmi (w tym 68 Polaków). W 1925 r. obszar wsi wynosił 255 ha a mieszkało w niej 210 osób (w tym pięciu katolików). W latach 30. XX w. w szkole w Dągu uczył Ernst Eissing (autor licznych artykułów o pobliskiej Łukcie i okolicznej przyrodzie). W 1939 r. we wsi było 187 mieszkańców. W 1945 r.