Zachowana została historyczna zabudowa mieszkalna i gospodarcza wsi, utrzymało się wiele budynków z XIX i początku XX wieku. Układ wsi pierwotnie był placowo-ulicowy, z czasem przekształcił się w ulicowy (od strony zachodniej). Do Dąbrówki Malborskiej należy uroczysko Pijaki, do 2005 osada.
W Dąbrówce Malborskiej istniała poczta, a także Szkoła Podstawowa im. Bohaterów Westerplatte, która została zlikwidowana w 2011. We wsi znajduje się przystanek kolejowy Dąbrówka Malborska (w latach 1840–1855 o statusie stacji) na linii kolejowej nr 9.
W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dąbrówka Malborska, po jej zniesieniu znalazła się w gromadzie Szropy. W latach 1945–1975 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego, a w latach 1975–1998 do województwa elbląskiego.
Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest kościół parafialny pw. św. Mikołaja, 1803, nr rej.: A-68 z 11.04.1957.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Bibliografia Gminny program opieki nad zabytkami gminy Stary Targ na lata 2016–2019, s. 13 Gminny program opieki nad zabytkami gminy Stary Targ 2011–2014, s. 45–47
Kategoria:Dąbrówka Malborska Kategoria:Wsie królewskie I Rzeczypospolitej (województwo malborskie)