Był członkiem Łódzkiego Komitetu Współpracy Gospodarczej z ZSRR (od 1983 jako przewodniczący), członkiem (od 1984) Stałej Grupy Roboczej Polsko-Radzieckiej do spraw Współpracy Gospodarczej i Naukowo-Technicznej. W latach 1987–1989 był prezesem Robotniczego Towarzystwa Sportowego Widzew. Ponadto należał do Związku Młodzieży Socjalistycznej (1963–1970), PZPR (od 1971), w tym jako członek (1973–1975 i od 1977) Komisji Ekonomicznej przy Komitecie Wojewódzkim w Łodzi.

Był wynalazcą, do jego realizacji należały: układ elektryczny do programowania krosien bezczółenkowych (1977), układ sterowania programowania cyklu roboczego maszyny tkackiej (1978) oraz układ samoczynnego zatrzymania krosna bezczółenkowego (1978).

Życie prywatne Był synem Marii i Eugeniusza Brzozowskich – nauczycieli Szkoły Podstawowej w Turośni Dolnej i żołnierzy Armii Krajowej zamordowanych przez Niemców 8 grudnia 1943 w Grabówce. Był wychowywany przez brata, żołnierza Armii Krajowej i radcę prawnego, Alojzego Brzozowskiego (ur. 1925).

Został pochowany na cmentarzu katolickim w Dobrej.