Podczas kolejnego ataku niemieckiego lotnictwa Akazionok zestrzelił wrogi bombowiec torpedowy ogniem z rufowego działa przeciwlotniczego. Po ośmiogodzinnej walce z pożarem załoga opanowała ogień, naprawiła uszkodzenia i dotarła do Murmańska, dostarczając zaopatrzenie wojskowe na front.
Od 1943 Akazionok służył jako sternik na statkach Dalekowschodniego Towarzystwa Żeglugowego, do końca wojny dostarczając zaopatrzenie wojskowe na Daleki Wschód z USA przez Ocean Spokojny. Od 1946 przez rok służył na statku motorowym „Marszałek Goworow”, w 1948 ukończył kursy nawigacyjne, później pełnił funkcje trzeciego i drugiego oficera i nawigatora na statkach Bałtyckiego Towarzystwa Żeglugowego. W styczniu 1987 przeszedł na emeryturę.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (28 czerwca 1942) Order Lenina (28 czerwca 1942) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) I medale.
Przypisy
Kategoria:Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1996